Astma trudna – cz.2

Aby móc uznać, że chory ma naprawdę ciężką i trudną astmę, powinno się go poddać obserwacji klinicznej przez co najmniej 6 miesięcy W tym czasie musi być on optymalnie, zgodnie z zaleceniami leczony. W pierwszej kolejności należy się upewnić, że pacjent przestrzega dokładnie zaleceń lekarskich i w sposób prawidłowy inhaluje leki. Są to bowiem najczęstsze przyczyny niepowodzeń terapeutycznych w przypadku astmy. Na tym etapie bardzo ważną rolę odgrywa edukacja. Jeśli te warunki są spełnione, trzeba dokładnie wykluczyć wszelkie czynniki wpływające na złą kontrolę astmy oraz inne choroby wymagające z nią różnicowania.

Do czynników wpływających na złą kontrolę astmy zalicza się ekspozycje środowiskowe, takie jak:

► alergeny (roztocze kurzu domowego, pleśnie z gatunku Alternaria),

► czynniki zawodowe,

► czynniki chemiczne,

► dym tytoniowy,

► infekcje wirusowe i atypowe dróg oddechowych

(Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma, pneumoniae).

Do złej kontroli astmy przyczyniają się również choroby lub czynniki współistniejące, takie jak:

► przewlekłe zapalenie zatok przynosowych oraz polipy nosa i zatok,

► stosowanie niektórych leków (kwasu acetylosalicylowego i innych NLPZ, ß-blokerow, inhibitorów ACE, estrogenów), choroba refluksowa przełyku,

► otyłość,

► zespół obturacyjnego bezdechu sennego, okres przedmiesiączkowy u kobiet,

► czynniki psychologiczno-emocjonalne (lęk, depresja).

Wszystkie czynniki wpływające na złą kontrolę astmy należy starać się wyeliminować, zaś choroby współistniejące leczyć.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *