Bylica

Wysuszone ziele bylicy piołunu (Artemisia absinthium) wykorzystuje się głównie w lecznictwie. Roślina ta występuje w Europie na obszarach nizinnych i podgórskich. Zawiera gorycze. olejek eteryczny, garbniki, Hawonoidy i sole mineralne. Ziele bylicy piołunu pobudza wydzielanie soku żołądkowego, działa żółciopędnie, moczopędnie, a także przcciwskurczowo (w wypadku mięśni gładkich).

Znaną od wieków rośliną przyprawową i leczniczą jest także bylica pospolita (Artemisia vulgaris). Pod względem składu chemicznego i działania leczniczego prawic nic różni się od bylicy piołunu. Do celów spożywczych wykorzystuje się wierzchołki pędów zebranych przed pojawieniem się pąków kwiatostanowych. Bylica pospolita to przyprawia o korzennym zapachu i smaku, ale mniej gorzkim niż bylicy piołunu.

Jako przyprawę i roślinę leczniczą wykorzystuje się również bylicę estragon (Artemisia dracuncuius), powszechnie nazywaną estragonem. Roślina ta pochodzi z Syberii. Obecnie uprawia się ją w Europie (m.in. we Francji i w Hiszpanii) i Azji (m.in. w Mongolii i Chinach). W Ameryce Północnej występuje w stanie dzikim.

Estragon zawiera gorycze, garbniki, składniki mineralne (np. jod), witaminy A i C oraz olejek eteryczny. wr którego skład wchodzą cstragol i felandren.

Ziele bylicy estragon zwiększa apetyt i wydzielanie soku żołądkowego. Wykazuje również działanie pobudzające i ogólnie tonizujące.

Jako przyprawy używa się świeżych lub suszonych liści, które mają pikantny, lekko gorzki smak i aromatyczny zapach przypominający woń anyżu. Estragon jest składnikiem wielu potraw i produktów. Może zastąpić sól w diecie bezsolnej.

Ryzyko wystąpienia alergii: bylica pospolita – niewielkie; bylica estragon – niewielkie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *