Fenotypy astmy – cz.1

Pomimo jednej, wspólnej definicji astmy, składającej się z takich elementów, jak: zapalenie, obturacja czy nadreaktywność, w rzeczywistości poszczególne przypadki tej choroby mogą się różnić między sobą. Dlatego też uważa się, że astma to tak naprawdę zespół chorobowy, w zakresie którego można wyszczególnić określone, niejednokrotnie nakładające się na siebie, fenotypy. Istnienie różnych fenotypów wynika ze złożonych interakcji pomiędzy czynnikami genetycznymi (genotypy) i środowiskowymi odgrywającymi rolę w patogenezie schorzenia. Ekspresja fenotypowa astmy może się różnić w zależności od wieku, płci, podłoża atopowego, specyficznych czynników wyzwalających objawy, rodzaju zapalenia czy też ciężkości choroby.

Badania epidemiologiczne przeprowadzone u dzieci wykazały, że można wyróżnić określone fenotypy astmy dziecięcej.

Przedstawiony w poprzednim artykule podział etiologiczny astmy wyodrębnia jednocześnie dwa jej fenotypy: astmę alergiczną i niealergiczną. Niektórzy znajdują pewną analogię tego podziału z innym, dokonanym w zależności od wieku wystąpienia pierwszych objawów, dzielącym astmę na rozpoczynającą się -odpowiednio – w wieku dziecięcym i dorosłym. Prawdą jest, że astma alergiczna pojawia się częściej u dzieci i osób młodych, częstość astmy niealergicznej jest zaś większa w przypadku osób starszych. W wieku dorosłym może się więc rozpoczynać astma niealergiczna, a także astma z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy oraz astma zawodowa . Astma wysiłkowa może występować zarówno u dzieci, jak i u dorosłych.

Zaostrzenia astmy są niekorzystnym, niepożądanym incydentem w przebiegu tej choroby.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *