Fenotypy astmy – cz.2

U prawie każdego astmatyka co najmniej raz w życiu dochodzi do tego typu zdarzenia o różnym stopniu nasilenia. Są jednak chorzy, którzy mają te zaostrzenia częściej niż inni. Mówi się wówczas o fenotypie astmy ze skłonnością do zaostrzeń. Pomiędzy tymi epizodami pacjenci ci mogą mieć czynność płuc: prawidłową, obniżoną lub wykazywać duże jej wahania. U niektórych chorych zaostrzenia astmy rozwijają się powoli i w związku z tym łatwiej jest przewidzieć ich wystąpienie. Są jednak osoby, u których pojawiają się one nagie i są bardzo nasilone. Takie skrajne przypadki określane są jako tzw. astma chwiejna. Są one rzadkie, bo dotyczą zaledwie 0,05% pacjentów z astmą, ale stwarzają poważny problem terapeutyczny. Typ I „astmy chwiejnej” cechuje się bardzo dużymi dobowymi wahaniami w przepływie powietrza przez drogi oddechowe pomimo regularnego leczenia. W typie II tej postaci choroby pojawiają się nagłe, bardzo duże spadki przepływu powietrza przez drogi oddechowo, mimo że przewlekle czynność płuc jest prawidłowa lub prawie prawidłowa, a astma jest dobrze kontrolowana. Przyczyny tego fenotypu astmy nie są do końca poznane. Postuluje się, że chorzy ci mogą mieć upośledzoną percepcję duszności, a tym samym zbyt późno reagują na zaostrzenie. Prawdopodobnie mogą tutaj również odgrywać rolę przyczyny natury psychogennej. Uważa się, że astma ze skłonnością do zaostrzeń jest jednocześnie częściej astmą alergiczną.

Kolejnym fenotypem jest astma przebiegająca ze stałą postępującą obturacją. W tych przypadkach przebieg choroby jest stabilny, o umiarkowanym nasileniu objawów pomimo niejednokrotnie znacznej obturacji oskrzeli stwierdzanej w badaniach czynnościowych płuc. Z etiologicznego punktu widzenia astma ta ma częściej charakter niealergiczny. Zdarza się, że klinicznie jest ona trudna do odróżnienia od przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.

Wśród fenotypów astmy wymienia się także astmę ciężką i trudną, wymagającą stałego zażywania doustnych glikokortykosteroidów. Rozróżnia się dwie jej postaci: steroidozależną oraz steroido-oporną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *