Glikokortykosteroidy doustne

Długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidu doustnego (powyżej 2 tygodni) może być konieczne w przypadkach źle kontrolowanej astmy, tzn. w 5. stopniu intensywności leczenia. Dotyczy to osób z ciężką astmą i sytuacji, w przypadku których nie udaje się uzyskać kontroli choroby za pomocą wysokich dawek glikokortykosteroidów wziewnych w połączeniu z innymi preparatami kontrolującymi. Lekami z wyboru są metyloprednizolon, prednizon oraz prednizolon, ponieważ mają one niewielkie działanie mineralokortykosteroidowe, względnie krótki okres półtrwania i słaby niekorzystny wpływ na mięśnie poprzecznie prążkowane. W okresie intensyfikacji leczenia glikokortykosteroidy doustne stosuje się zwykle w dawce 20-30 mg/dobę, po czym dawkę tę stopniowo się zmniejsza do najmniejszej podtrzymującej, zapewniającej opanowanie objawów. Zaleca się przyjmowanie tych leków w jednorazowej dawce porannej lub w sposób dzielony: % dawki rano i % dawki po południu. Czasami muszą być one w ten sposób zażywane przewlekle w celu utrzymania optymalnej kontroli astmy. W innych przypadkach można próbować odstawić całkowicie glikokortykosteroid doustny po 3 miesiącach stosowania, pozostawiając tylko glikokortykosteroid wziewny.

Ogólnoustrojowe skutki uboczne, które mogą się pojawić przy długotrwałym stosowaniu glikokortykosteroidów doustnych, to:

► osteoporoza,

► nadciśnienie tętnicze,

► cukrzyca,

► supresja kory nadnerczy,

►otyłość

►zaćma,

► jaskra,

► rozstępy skórne,

► łatwe powstawanie wylewów krwi do skóry,

► osłabienie mięśni.

Dlatego też w przypadku chorych przyjmujących te leki przewlekle powinno się jednocześnie stosować metody prewencyjne, np. zapobiegania osteoporozie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *