Historia naturalna astmy – cz.2

W większości przypadków astma oskrzelowa rozpoczyna się już we wczesnym dzieciństwie.U około 30% chorujących dzieci pierwsze jej objawy występują już przed 1. rokiem życia, u 50%do 3. roku życia, zaś u 80% – przed 6. rokiem życia. Jednak takie ustalenia mają charakter retrospektywny, z punktu widzenia klinicznego ważne są zaś bieżąca diagnoza i wdrożenie właściwego leczenia. Świszczący oddech (wheezing) jest najczęstszym objawem choroby u dzieci poniżej 5. roku życia, a w przypadku astmy oskrzelowej ma on charakter nawrotowy. Wraz z kaszlem może się pojawić już w kilka miesięcy po urodzeniu, głównie jako objaw towarzyszący infekcjom układu oddechowego. Badania populacyjne wykazują, że co najmniej jeden epizod świszczącego oddechu przed ukończeniem 3. roku życia ma około 30% dzieci, a występowanie tego objawu do 6. roku życia stwierdza się prawie u 50% dzieci. W wieku przedszkolnym większość tego typu zdarzeń wiąże się z wirusowymi infekcjami dróg oddechowych i ma charakter przemijający. Wczesne oznaki świszczącego oddechu mogą się jednak różnie długo utrzymywać i być wyzwalane przez wielorakie czynniki. W tych przypadkach częściej można się spodziewać rozwoju astmy oskrzelowej.
Przewidywanie rozwoju astmy u młodszych dzieci, u których występują epizody nawracającej obturacji, może się opierać na kryteriach pomocniczych opracowanych przez Castro-Rodrigueza i wsp. oraz tzw. wskaźniku klinicznym ryzyka astmy (API – asthma predictive index), definiujących obecność kryteriów dużych i małych. Wczesna, częsta obturacja oskrzeli wraz z jednym dużym kryterium lub z co najmniej dwoma małymi wskazuje na możliwość rozpoznania u dziecka astmy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *