Metyloksantyny

Leki te w postaci preparatów krótko działających nie są zalecane w rutynowym leczeniu zaostrzenia astmy. Ich podanie dożylnie nie powoduje dodatkowego rozszerzenia oskrzeli poza uzyskanym za pomocą standardowej terapii krótko działającym B2-mimetykiem wziewnym (ewentualnie w< połączeniu z bromkiem ipratropium) i glikokortykosteroidem systemowym. Wywołują zaś o wiele częściej działania niepożądane, zwłaszcza u chorych przyjmujących przewie kle teofilinę w postaci preparatu o przedłużonym uwalnianiu. Zastosowanie metyloksantyn można rozważyć jako leczenie uzupełniające w przypadku pacjentów ze szczególnie ciężkim zaostrzeniem astmy, którzy słabo zareagowali na dotychczasową standardową terapię.

Jeśli chory nie przyjmował wcześniej przewlekle doustnej teofiliny, to można ją wstępnie podać z bolusa w dawce 5 mg/kg mc. w ciągu 20 minut, a następnie kontynuować wlew ciągły 0,5-0,7 mg/ /kg mc./godzinę. Należy pamiętać o monitorowaniu stężenia leku we krwi. U dzieci podawanie aminofiliny jest zarezerwowane do leczenia ciężkich zaostrzeń w warunkach szpitalnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *