Monitorowanie przebiegu choroby – cz.4

3. Monitorowanie jakości życia. U każdego chorego na astmę powinno się oceniać okresowo jakość życia i związaną z tym utratę aktywności fizycznej.

Ocena jakości życia uwzględnia następujące jej aspekty:

► opuszczone z powodu astmy dni w pracy lub szkole,

► ograniczenie codziennych aktywności (w domu, pracy lub w szkole, wysiłku fizycznego),

► zaburzenia snu spowodowane chorobą.

Do oceny jakości życia u chorych na astmę stosuje się specjalnie w tym celu opracowane walidowane kwestionariusze. Jak dotąd większość z nich jest bardziej wykorzystywana w badaniach naukowych niż w codziennej praktyce klinicznej.

4. Monitorowanie historii zaostrzeń astmy.

Podczas każdej wizyty lekarskiej trzeba uzyskać od pacjenta informacje na temat tego, czy po ostatniej wizycie miały miejsce zaostrzenia astmy -zarówno takie, które zostały opanowane samodzielnie przez chorego, jak i te, które wymagały pomocy medycznej. Należy ustalić ich częstość, intensywność narastania objawów, stopień ciężkości oraz potencjalne czynniki wywołujące (tabela 7.16). Powinno się też zrobić dokładny wywiad dotyczący nieplanowanych wizyt lekarskich, a także korzystania z pomocy doraźnej i pogotowia ratunkowego. Ciężkość zaostrzenia można ocenić na podstawie zwiększonego zużycia glikokortykosteroidów doustnych. Wszelkie hospitalizacje należy przeanalizować (najlepiej na podstawie kart informacyjnych) pod względem ciężkości objawów astmy, stosowanego leczenia, pobytu na oddziale intensywnej opieki medycznej oraz ewentualnej intubacji chorego.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *