Ocena ciężkości zaostrzenia astmy – cz.2

Zaostrzenia różnią się swoją intensywnością i mogą mieć przebieg łagodny, umiarkowany, ciężki, a czasami nawet zagrażający życiu chorego. Ponieważ ciężkość zaostrzenia determinuje leczenie, najważniejszym zadaniem lekarza jest jak najszybciej ją ocenić. Wstępna analiza powinna się opierać na:

► wywiadzie (jeśli stan chorego na to pozwala) dotyczącym najistotniejszych objawów, okoliczności, w jakich rozpoczęło się zaostrzenie, potencjalnych czynników wyzwalających, schorzeń towarzyszących, nazw i dawek przyjmowanych leków,

► dokładnym badaniu przedmiotowym,

► wynikach badań dodatkowych (jeżeli istnieje możliwość ich wykonania), takich jak spirometria, pomiar PEF, gazometria, pulsoksymetria.

Należy zdawać sobie sprawcę, że chory z ciężkim zaostrzeniem astmy i znaczną obturacją może nie być w stanie wykonać badania spirometrycznego lub dokonać pomiaru PEF. Nierzadko problemem jest również dostępność niezbędnego do wykonania badań dodatkowych sprzętu. Stąd też z dużą starannością powinny zostać przeprowadzone wywiad z pacjentem (ewentualnie z jego opiekunem lub rodzicem) oraz badanie przedmiotowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *