Papryka

pepper photoTo warzywo pochodzące z Ameryki Południowej. W Peru znano je już 2500 lat p.n.e. Do Europy paprykę sprowadzono w XVI w. Obecnie uprawia się ją na całym świecie.

Istnieje ponad 200 odmian tego warzywa. Wszystkie je można podzielić na dwie grupy: paprykę ostrą i paprykę słodką. Odmiany ostre zawierają alkaloid kapsaicynę – związek

o bardzo ostrym, palącym smaku. Odmiany słodkie zawierają sporo cukrów i najwięcej ze wszystkich warzyw witaminy C. W skład owoców świeżej papryki wchodzą ponadto minimalne ilości białka, tłuszczu i błonnika pokarmowego. Warzywo to jest także źródłem składników mineralnych (m.in. potasu, fosforu, magnezu, wapnia, sodu, żelaza, cynku) i witamin A, B|. B2 i B6, PP. Ciekawostkę stanowi fakt, że występująca w nim witamina C w znacznie mniejszym stopniu, niż to się dzieje w wypadku innych warzyw, ulega rozkładowi w czasie obróbki termicznej.

Papryka może być spożywana na surowo lub w postaci marynowanej jako składnik surówek i sałatek. To dobry dodatek do potraw mięsnych i warzywnych. Przyrządza się z niej również dania samodzielne (np. paprykę faszerowaną). Ponadto warzywo to wykorzystuje się do produkcji ketchupu i innych sosów. Wysuszone i zmielone owoce papryki są popularną przyprawą. W zależności od użytych do produkcji odmian otrzymuje się paprykę w proszku słodką lub ostrą. Sproszkowana papryka słodka może również pełnić rolę barwnika spożywczego (doskonale barwi sosy). Suszona papryka jest składnikiem wielu mieszanek przyprawowych.

W lecznictwie wy korzystuje się głównie właściwości kapsa-icyny. Związek ten zwiększa wydzielanie soków żołądkowych, działa tonizująco na układ krążenia. Kapsaicyna obniża również stopień odczuwania bólu, stosuje się ją więc w schorzeniach reumatycznych oraz zapaleniach stawów.

Ryzyko wystąpienia alergii: papryka ostra – wysokie; papryka słodka – średnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *