Testy nadreaktywności oskrzeli – cz.1

Testy te służą do oceny reaktywności oskrzeli na różne bodźce zewnętrzne, które są w stanie sprowokować skurcz oskrzeli u chorych na astmę, ale pozostają obojętne dla osób zdrowych. Potencjalnymi kandydatami do tego typu badań są pacjenci, u których na podstawie wywiadu istnieje podejrzenie astmy, wynik ich spirometrii mieści się zaś w granicach normy i nie stwierdza się u nich odwracalności obturacji w postaci wymaganego wzrostu FEV1 po leku rozkurczowym.

Testy nadreaktywności oskrzeli wykonuje się tylko pod nadzorem doświadczonego personelu w specjalistycznych ośrodkach dysponujących odpowiednim sprzętem. Przygotowanie pacjenta oraz przeciwwskazania do testów są takie same jak do badania spirometrycznego. Można je przeprowadzać jedynie u osób, u których FEV1 wynosi co najmniej 70% wartości należnej. Ogólna zasada tego typu badań polega na inhalowaniu coraz większych stężeń substancji potencjalnie wywołującej skurcz oskrzeli, regularnym pomiarze FEV1 po każdej z inhalacji i ocenie zmiany FEV1 względem wartości wyjściowej. Wynik testu uznaje się za dodatni, jeżeli po inhalacji któregoś z kolejnych stężeń nastąpi spadek wartości FEV1 o co najmniej 20% względem wartości sprzed testu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *