Zasady stosowania leków wziewnych – cz.2

Połączenie pMDI z przystawią objętościową pozwala na stosowanie tego typu inhalatora przez chorych nieradzących sobie z koordynacją wdechu i uwolnieniem dawki leku z inhalatora. Dotyczy to zwłaszcza dzieci oraz osób starszych, a także pacjentów z ciężką obturacją (niezależnie od wieku), chorych nieprzytomnych, intubowanych czy nie-współpracujących. Prędkość uwolnionego do przystawki objętościowej aerozolu ulega zwolnieniu, strumień drobnych cząsteczek jest wyśrodkowany, a duże cząsteczłd opadają na ścianki przystawki. Prowadzi to do zwiększenia depozycji płucnej o około 14-15% i zarazem do 10-krotnego zmniejszenia osiadania leku w jamie ustnej, krtani oraz gardle. U pacjentów stosujących glikokortykoste-roidy wziewne obniża się ryzyko rozwoju grzybicy błony śluzowej jamy ustnej i gardła, a u wszystkich pacjentów – prawdopodobieństwo wystąpienia skurczu oskrzeli wywołanego działaniem wysokiego ciśnienia gazów nośnikowych na drogi oddechowe. Połączenie pMDI z przystawką objętościową powoduje, że leczenie staje się bardziej efektywne i bezpieczniejsze w porównaniu z użyciem samego pMDI.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *