Zła kontrola astmy – cz.3

Z astmą współistnieje często także refluks żołądkowo-przełykowy. Czasem na jego istnienie naprowadzają typowe objawy, aczkolwiek mogą być one skąpe lub wręcz nie występować. Dopiero specjalistyczna diagnostyka w postaci 24-godzinnego monitorowania pH w przełyku pozwala postawić rozpoznanie. U tego typu pacjentów do poprawy kontroli astmy prowadzi leczenie za pomocą inhibitorów pompy protonowej. Jeśli chodzi o przyczyny natury psychogennej, mogą mieć one bardzo niekorzystny wpływ na przebieg astmy. Wykazano, że u astmatyków depresja i zespół lęku napadowego pojawiają się kilkakrotnie częściej niż w populacji ogólnej. Współwystępowanie tych chorób ma konsekwencje dwukierunkowe. Z jednej strony osoby z depresją gorzej stosują się do zaleceń lekarskich, co przyczynia się do obniżenia poziomu kontroli astmy. Z drugiej strony złe samopoczucie oraz przeżycia związane ze źle kontrolowaną chorobą, jak np. pogorszenie aktywności życiowej, pobyty w szpitalu, ciężkie, zagrażające życiu zaostrzenia, przyczyniają się do rozwoju depresji lub pogłębiają istniejącą albo skutkują pojawieniem się zespołu lęku napadowego. Z czasem może się rozwinąć zjawisko błędnego koła, co wpływra coraz bardziej niekorzystnie na kontrolę astmy.

Poza wyeliminowaniem i ewentualnym leczeniem schorzeń współistniejących, przyczyniających się do złej kontroli astmy, należy zawsze przeprowadzić diagnostykę różnicową chorób, których objawy mogą być podobne jak w astmie. Ich błędne traktowanie i leczenie tak, jakby były oznakami astmy, jest w tych przypadkach powodem braku uzyskiwania sukcesu terapeutycznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *